Blog jamojswiat

bo jest paru ludzi…

jamojswiat — Fri, 03 Oct 2008 20:33:27 +0000

zaczęłam swoją małą przygodę z wolontariatem. drugi pobyt na oddziale. rozmowy czasem o wszystkim, czasem o niczym, czasem o chorobie w zależności od rozmówcy. szczęśliwa, że mogę pomagać, poświęcić swój czas, nie mieć z tego nic a jednocześnie mieć aż tak dużo… dostałam też odpowiedź na swoje pytanie zanim się tam zgłosiłam; czy dam radę?. dałam ten raz, dam też kolejny, kolejny i kolejny i kolejny… co z tego, że gdy opuściłam budynek chciałam gdzieś w samotności popłakać… nie płakałam, nie to że byłam silna, po prostu lubię płakać w samotności, a mieszkanie jak prawie zawsze nie było puste…

tak to był wieczór…

jamojswiat — Fri, 26 Sep 2008 07:00:40 +0000

bardzo udany do czasu. bo to co się wydarzyło nie powinno się wydarzyć. zadziałało wino, chęć. najlepsze jest to, że nie żałuję tego co się stało i on też nie. ale on ma dziewczynę. ja jestem wolna. po tym jak mu wczoraj powiedziałam, że chcę z nim być ma o czym myśleć. ja jak na razie czekam spokojnie wyluzowana, bo wiem, że co by się nie działo i tak dam radę. i to on ma problem. a faceci to… zdania po tym co się stało nie zmienię. ale niektórych z nich lubię na szczęście;)

no i po Mazurach…

jamojswiat — Tue, 16 Sep 2008 21:32:23 +0000

było fajnie. przemyślałam parę spraw. o J. muszę definitywnie zapomnieć na zawsze. po pomoc zgłosiłam się do W. jutro winko i wieczór na pogaduchy. w końcu nam się udało jakoś zebrać;) teraz ja będę zbierać siły na nowy rok, szukając nowych znajomości, może miłości, przygód i ciekawych dni… bo nie żyję się tylko dla siebie

pozytywny dzień;)

jamojswiat — Sun, 07 Sep 2008 19:53:24 +0000

spędzony w biegu do południa, ale potem spokojne zwiedzanie warszawy z M;) moja boska współlokatorka. dziękuję tym którzy pomogli mi zrozumieć, że faceci to h*** a świat kręci się wokół seksu. no teraz można w końcu żyć, po co mi były te bajki. święty mikołaj też nie istnieje a żyję.;

czuję się trochę…

jamojswiat — Sun, 07 Sep 2008 06:19:50 +0000

pusta, zła, skrępowana przez los, zniesmaczona ludźmi. zapominanie o J.

myślenie…

jamojswiat — Tue, 02 Sep 2008 18:13:52 +0000

ostatnio dużo myślę o J. w sumie to nie będzie czekał w nieskończoność tyle że ja się jeszcze chyba nie wyszumiałam choć czuję tak jakby moje przeznaczenie przechodziło mi koło nosa ale mimo to nie ryzykuję… a podobno jest ryzyko jest przyjemność…

widziałam się z E. wszystko wróciło do normy, bo ja taka jestem wystarczy jedno spojrzenie jeden gest

mam lepszy kontakt z W. właściwie to w nocy gadaliśmy z godzinke przez komórkę, przechodzi trudne chwile , bo klamstwo boli…

skończyłam pracę z ostatnim piątkiem sierpnia, odpoczywam w domu- chyba trochę mnie to męczy bo lubię ruch i działanie a ja chyba się trochę pogubiłam…

niedługo jade na żagle. z J. nie mam kontaktu, bo on na Mazurach napisał smsa, odpisałam on nie… wcześniej myślałam, że to jest taka umowa nie pisana, że się do siebie nie odzywamy teraz nie wiem co myśleć… boję się naszego spotkania, bo kiedyś ono nastąpi i nie wiem czy będzie należeć do tych pięknych chwil jego i mojego życia… bo ja się boję związku… czy to miłość? czy przyjaźń? czy efekt samotności?…

czy to jest normalne???

jamojswiat — Thu, 21 Aug 2008 19:01:02 +0000

właściwie to już jakiś czas temu dowiedziałam się o tym jakże… nawet nie wiem jak to skomentować… ogólnie to moją pierwszą reakcją był śmiech potem chwila zastanowienia i uznałam, że to żenujące.. ale ja tam się nie znam… no ale do sedna. mój były facet jest z moją byłą przyjaciółką która kiedyś kręciła z przyjacielem mojego byłego. nie wiem czy da się to zrozumieć. o dziwo mój związek zakończył się jakieś 3 miechy przed tym jak zaczęli ze sobą być. dodam też, że ja ze swoim byłam przez jakieś pół roku a w tym czasie moja była przyjaciółka kręciła z przyjacielem mojego byłego. ogólnie strasznie to pomieszane. jedno stwierdziłam, że długo musieli się szukać, bo znają się już jakieś pięć latek cała trójka. jedno jest pewne jeszcze niedawno myślałam o moim byłym, ale gdy się o tym dowiedziałam przeszło mi całkowicie no i chyba powinnam im podziękować. jednak od jakichś 3 miesięcy nie utrzymuje z żadną z tych osób kontaktu. no to chyba byłoby na tyle tych moich rozmyślań na ten temat. żenada? normalność? czy to miłość? przydałaby się obiektywna opinia na ten temat, bo ja patrzę na to przez swój pryzmat.

no a dziś przyjeżdża E. poszlajamy się po stolicy. jutro praca tylko 4 godzinki i Bydgoszcz na weekendowe oddychanie poza Warszawką. no i tylko tydzień pracy mi zostanie. i wrzesień dla mnie. domek wawa mazury wawa domek? może coś jeszcze?;)

jeśli Ty nie pomożesz dziś miłości…

jamojswiat — Mon, 04 Aug 2008 19:28:40 +0000

pomieszanie z poplątaniem serwuje J. ciągle w mojej głowie. uzależniona od kontaktu z nim, choćby smsowego, myślami wybiegająca w przyszłość, w marzeniach przytulona do niego, w marzeniach trzymamy się za ręce, filozofowanie całą noc, kochamy dzikość, ja jego, on moją. w niedalekiej przyszłości budowanie wehikułu czasu, niepewna, bojąca się ryzyka, obawa, że go skrzywdzę, że skrzywdzę siebie, nas. bo my jesteśmy. trwamy w jakimś dziwnym amoku, myślimy o sobie, nasze wyobrażenia nie odzwierciedlają rzeczywistości. z niecierpliwością czekająca na spotkanie z nim, tęskniąca. moje uczucia trudno wyrazić, je trudno zrozumieć. one są niezdefiniowane. niedefinitywne, nieujawnione. czy to miłość??? czy to przyjaźń???

przerwa. stop. już nic nie mówię. cisza i czas i ja. i on. i samotność na mieszkaniu. i dziwna obcość, potrzeba przytulenia, zrozumienia. potrzeba bliskości drugiej osoby. potrzeba uzewnętrzniania się.

bo J.

jamojswiat — Wed, 30 Jul 2008 20:07:00 +0000

bo J. pisał dziwne smsy. napisał że kogoś ma. napisał że naszą rozmowę na górce potraktował poważnie. napisał że on nie potrafi być sam. napisał do mnie kumpelko. potwierdziłam. bo nie umiem sobie wyobrazić, że mogłoby być coś więcej. choć czasem sama sobie przeczę. napisałam że się cieszę że kogoś ma i że mam nadzieję że jest pozytywnie zakręcona. i dziś napisał że popełnił błąd. napisał że to ja jestem pozytywnie zakręcona i to ze mną można budować ‘wehikuł czasu’… a więc poplątało się i pomieszało… zadzwoniłam. on że to nie rozmowa na telefon i że chce ze mną być. ja że nie wiem co powiedzieć i że to nie rozmowa na telefon. gdyby nie to wesele pojechałabym na mazury w ten weekend a tak… a tak może to i lepiej… może dzięki temu coś sobie uzmysłowie…może wszyscy to widzą a ja tego nie widzę…

hmmm…

jamojswiat — Thu, 24 Jul 2008 19:01:25 +0000

dziś mam imieniny. nie oczekuję życzeń prezentów niczego nie oczekuję oprócz pamięci… bo ona bywa ulotna, ale najbliższe mi osoby mogłyby pamiętać. błąd E. mogłaby pamiętać. mogłaby też dać znać, że jest w Wawie skoro już mam prawie pewność, że jest. właśnie doszłam do wniosku, że mój dzisiejszy humor nie wynika z niepamięci, ale z powodu E. i nie wyobrażam sobie powrotu do wcześniejszego stanu naszej znajomości, która w sumie przeradzała się w przyjaźń. i to mnie martwi. i martwi mnie to, że ona pewnie nie widzi tu żadnego problemu. myśli, że wróci we wrześniu na rok akademicki i wszystko będzie jak dawniej. bo to jest normalne, że się praktycznie nie odzywasz z kimś przez całe 3 miechy, z kim wcześniej gadałeś codziennie z chęci nie z musu. i to jest normalne, że nie wiesz co się z Tą osobą dzieje, a na smutnego smsa troszkę podłamanej osoby odpowiadasz po dwóch dniach. żeby nie było moje ostatnie zdania są ironicznie napisane. tyle, że może ja nie rozumiem świata i takie zasady w nim rządzą… tyle, że ja się na nie nie zgadzam…

ostatnio starałam się zbudować swój świat, a może inaczej otoczyć się ludźmi, na których mi zależy i teraz taki zawód. muszę szukać dalej, szperać, analizować, wychodzić, poznawać ludzi. i teraz już wiem, że dobrze zrobiłam zgadzając się na to wesele. nowe doświadczenie, nowe spojrzenie? bo ja to jestem optymistką gdzieś tam w głębi duszy, tyle, że dziś głęboko jest ta głębia…

korzystając z faktu iż J. nigdy tego nie przeczyta to: bardzo go lubię, chcę jeszcze nie raz wyjść z nim na huśtawki nocą, pogadać o wszystkim i boję się, że kiedyś przekroczymy tę granicę męsko damskiej przyjaźni(choć do przyjaźni jeszcze odrobinkę brakuje) ale z drugiej strony… może ja właśnie chcę ją przekroczyć nieświadomie…